تاریخ:
پوتین: هفته گذشته من نامه مقام معظم رهبری را دریافت کردم 
درس سی و یکم زبان
برای حسن جوهرچی؛ روزگاری که "محمدم" رمز مشترک عاشق ها بود
احسان محمدی
عصرایران - سال 74 تازه پشت لب مان سبیل درآمده بود. همه ی همسن ها را می گویم چون دخترها هم آن زمان سبیل داشتند! رویایمان رفتن به دانشگاه بود.
بزرگترها در مهمانی ها به غیر از گرانی، داستان عاشق شدن پسرها و دخترهای دانشجو را با اغراق و لب گزیدن پیش ما تعریف می کردند که عبرت بگیریم! غافل از آنکه مشتاق تر می شدیم برویم به این بهشت زمینی! آن زمان عشق یعنی صدای علیرضا افتخاری و یک سیب سرخ، شالاپ می افتاد وسط یک رودخانه و یارا یارا گاهی دل ما را!
تا اینکه سریال «در پناه تو» شروع شد. ماجرای چند هم دانشکده ای که اسیر سلسله موی دختری شده بودند. وقتی رامين با دست و دلی که می لرزید به مریم(لعیا زنگنه) نزدیک می شد که حرفی بزند، قلب همه دختر و پسرهای آن روزگار به تپش می افتاد. نقشه ایران دیگر گربه شکل نبود، به یک قلب سرخ پرخون تبدیل می شد. از خودمان می پرسیدیم این ما هستیم که یک عشق زمینی می بینیم؟ پس عشق آسمانی کجاست؟ هنوز غلامرضا طریقی نسروده بود:
بوسه ی گرمی بده تا لبم اذعان کند
بین دو قطب رخت، خط لبت استواست
ای نه چنین نه چنان، در دل من همچنان
عشق زمینی بمان عشق هوایی هواست
زنگ تفریح ها سه دسته می شدیم؛ یک گروه طرفدار کمالات محمد، یک گروه عاشق شوخ و شنگی پارسا، یک گروه شیفته رامین و البته همه هوادار مریم که آن روزها با آن شیوه چادر گرفتن و ملاحتش، نیکول کیدمن ما فقرا بود.
مریم شاید اولین دختر سر و زبان دار تلویزیون بود، محکم و باوقار. وقتی پای عشق وسط آمد مقابل خانواده اش ایستاد. قبل از آن دخترها پشت دیالوگ" هرچی آقاجونم بگه" قایم می شدند.
سریال کار حمید لبخنده بود. برای آن روزگار که هنوز خیلی هایمان برای خوردن موز دنبال دفترچه راهنما می گشتیم، پیتزا ندیده بودیم، خبر نداشتیم ترامپ اختراع شده و لیونل مسی هشت سالش بود، یک شاهکار تمام عیار به شمار می رفت.
21 سال بعد همه چیز تغییر کرده. حسن جوهرچی امروز صبح همه مان را غافلگیر کرد و رفت، رامین پرچمی لابلای یک مجادله سیاسی_اجتماعی از صحنه خارج شد و پارسا پیروزفر با آن موهای لَخت دلفریب 43 ساله است.
حالا به جای عشق، این پول است که راه همه چیز را باز می کند و آدمها حتی اگر اندازه مریم و محمد لطیف و عاشق پیشه باشند، لزوماً مثل سریال عاقبت به خیر نمی شوند.
آن روزها با قلب های نوجوان یک هفته صبر می کردیم تا «در پناه تو» شروع شود، غافل از آنکه زندگی همیشه این مجال را نمی دهند که «در پناه تو» باشیم. چه با عجله رفتی "محمد"ش!
بزرگترها در مهمانی ها به غیر از گرانی، داستان عاشق شدن پسرها و دخترهای دانشجو را با اغراق و لب گزیدن پیش ما تعریف می کردند که عبرت بگیریم! غافل از آنکه مشتاق تر می شدیم برویم به این بهشت زمینی! آن زمان عشق یعنی صدای علیرضا افتخاری و یک سیب سرخ، شالاپ می افتاد وسط یک رودخانه و یارا یارا گاهی دل ما را!
تا اینکه سریال «در پناه تو» شروع شد. ماجرای چند هم دانشکده ای که اسیر سلسله موی دختری شده بودند. وقتی رامين با دست و دلی که می لرزید به مریم(لعیا زنگنه) نزدیک می شد که حرفی بزند، قلب همه دختر و پسرهای آن روزگار به تپش می افتاد. نقشه ایران دیگر گربه شکل نبود، به یک قلب سرخ پرخون تبدیل می شد. از خودمان می پرسیدیم این ما هستیم که یک عشق زمینی می بینیم؟ پس عشق آسمانی کجاست؟ هنوز غلامرضا طریقی نسروده بود:
بوسه ی گرمی بده تا لبم اذعان کند
بین دو قطب رخت، خط لبت استواست
ای نه چنین نه چنان، در دل من همچنان
عشق زمینی بمان عشق هوایی هواست
زنگ تفریح ها سه دسته می شدیم؛ یک گروه طرفدار کمالات محمد، یک گروه عاشق شوخ و شنگی پارسا، یک گروه شیفته رامین و البته همه هوادار مریم که آن روزها با آن شیوه چادر گرفتن و ملاحتش، نیکول کیدمن ما فقرا بود.
مریم شاید اولین دختر سر و زبان دار تلویزیون بود، محکم و باوقار. وقتی پای عشق وسط آمد مقابل خانواده اش ایستاد. قبل از آن دخترها پشت دیالوگ" هرچی آقاجونم بگه" قایم می شدند.
سریال کار حمید لبخنده بود. برای آن روزگار که هنوز خیلی هایمان برای خوردن موز دنبال دفترچه راهنما می گشتیم، پیتزا ندیده بودیم، خبر نداشتیم ترامپ اختراع شده و لیونل مسی هشت سالش بود، یک شاهکار تمام عیار به شمار می رفت.
21 سال بعد همه چیز تغییر کرده. حسن جوهرچی امروز صبح همه مان را غافلگیر کرد و رفت، رامین پرچمی لابلای یک مجادله سیاسی_اجتماعی از صحنه خارج شد و پارسا پیروزفر با آن موهای لَخت دلفریب 43 ساله است.
حالا به جای عشق، این پول است که راه همه چیز را باز می کند و آدمها حتی اگر اندازه مریم و محمد لطیف و عاشق پیشه باشند، لزوماً مثل سریال عاقبت به خیر نمی شوند.
آن روزها با قلب های نوجوان یک هفته صبر می کردیم تا «در پناه تو» شروع شود، غافل از آنکه زندگی همیشه این مجال را نمی دهند که «در پناه تو» باشیم. چه با عجله رفتی "محمد"ش!
لینک کوتاه: کپی لینک
آیا ماده تاریک ممکن است از سیاهچالههای جهانی دیگر ساخته شده باشد؟ گواهی پایان تحصیل اینشتین در ۱۷ سالگی (عکس) بلندترین رودخانههای جهان در سال ۲۰۲۶ ورود پادشاه انگلیس به آمریکا؛ مأموریت چارلز برای احیای روابط رایزنی وزرای خارجه قطر و مصر درباره آتشبس ایران و آمریکا علی الزیدی مأمور تشکیل دولت جدید عراق شد دیدار ترامپ با تیم امنیت ملی برای بررسی پیشنهاد ایران گیسوم؛ کاندیدای جدید گیلان برای ثبت در فهرستهای جهانی علت آلودگی لحظهای هوای منجیل اعلام شد شکست شاگردان علیرضا منصوریان در لیگ عراق؛ الطلبه نتیجه را به اربیل واگذار کرد آخرین اخبار از اجرای متناسب سازی و افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی سخنگوی وزارت خارجه: غارت کشتیهای حامل نفت ایران دزدی دریایی است ضارب ضیافت ترامپ به «تلاش برای ترور رئیسجمهور آمریکا» متهم شد گروسی: دوران اجماع جهانی علیه ایران به پایان رسیده است معرفی «علی الزیدی» بهعنوان گزینه نخست وزیری عراق
افسردگی گرفتم انگار....
جوونی از دست رفته......
ناگهان چه زود دیر میشود!
احسان لنگی نوشتت چقد سوز داشت
چقدر امید و آرزو داشتیم...
امروز 40 سالمه؛ با آرزوهایی که بهشون نرسیدم.... بی امید... بی رویا....
بین تازه از راه رسیده های توخالی که ما براشون پیرهای کسالت آوری هستیم که تو رویا دنبال کمال میگشتیم....
خیلی دلم گرفت
افسوس
روحش شاد باشه
محمد داماد رویایی اون زمانه بود
خدایش رحمت کناد . آمین
کریم از خوزستان
خدا رحمتش کنه.
درود بر شما
ارايشگاه زيبا، پدرسالار ، همسران ، در پناه تو ، خانه سبز ، حتي خودروي تهران يازده ، شناسنامه و معرف ما هستند ،
اما حالا سريالي هست كه بتواند همچين ادعايي كند ؟
روح مرحوم حسن جوهرچي شاد
بر بال فرشتگان..
در پناه تو ..
همه دوستت داشتند
وقار ومتين و يك عاشق محجوب...
اگه اشتباه نکرده باشم اونموقع چهارم یا پنجم ابتدایی بودم ....
اتفاقا من از اون دست ادم هایی هستم که اون دهه رو اصلا دوست ندارم و بنظرم برنامه های اونموقع هم شدیدا مزخرف بودو عملکرد تلویزیون وحشتناک تر از الان ..
یادم میاد اونموقع خیلی از قسمت های این سریال به بهانه های واهی سانسور شده بود و اگه یادتون باشه داستان سریال خیلی از این شاخه به اون شاخه پریده بود ...
متن دلنشيني بود
احساس کردم قسمتی از خاطراتم مرد
مرگ به رده سنی من هم رسید...
روحش در آرامش
عصری جون ما لحظه به لحظه در پناه او ئیم. یک کم مولانا بخون متوجه میشی. میدونم ربطی به موضوع نداره برای خودت میگم.
تنها جائیه که امنه و میشه بهش پناه برد. باور کن راست میگم. در ضمن من اصلا آدم مذهبی نیستم.
روحش شاد و يادش گرامي
دريغ از يك اتفاق خوب
واقعا این آخر عاشق پیشگی همه بود؟ فکر میکردم فقط مال من بوده.
خیلی خوب نوشته بودی آقای محمدی. ممنونم
آتیش مون زدی:broken_heart:
من غمگین شدم. خدا ان شاله قرین رحمت خودش کند
و اما نگارش:
نویسنده ی عزیزم.با خودت نگفتی این قلمت من رو بیاد تنها نوستالوژی عاشقانه ی قبل انداخت و غصه م همراه با غصه ی عاشقانه ی قبل توامان شد؟؟
جان قضیه ی ما دهه ی شصتیها رو گفتی.
مریم:نیکول کیدمن ما فقرا.
محمد:غرور و جلوه ی کامل عشق به همراه اعتقادات و تدین والا.
یک هفته صبر:در پناه تو.
واقعا زیبا بود ،خداوند اقای جوهر چی را بیامرزد
تغیر جامعه سنتی به مثلا" مدرنیته ولی به صورت ناقص
اساسا"بعضی کشورها مدل غربی اند مثل کره و ژاپن
بعضی شرقی مثل چین و ویتنام
ما هم نه شرقی نه غربی هستیم دیگه
نتیجه :
محیط زیست ویران
روابط شهروندی ..........
قانونمداری ............
فرهنگ کار.......
روابط خانوادگی .......
واقعا ، جامعه هنری بی محمد گشت خداوند روحش را شاد فرماید .