گلایه جرج جرداق از ناشران ایرانی در آخرین روزهای عمرش: حق التألیفم را نمی دهند

 در حالی تمامی رسانه ها و مسئولین عرصه فرهنگ از درگذشت جرج جرداق(نویسنده معروف مسیحی لبنانی کتاب"الامام علی صوت العداله الانسانیه") ابراز تاسف می کنند که تا چند ماه پیش کمترین واکنش را نسبت به هشدارها درباره زندگی اسف بار وی در روزهای آخر عمرش نشان می دادند.
 
 جالب آنکه بدانید استاد جرداق در آخرین روزهای حیاتش، زندگی دردناکی را پشت سر گذاشته و در حالی در یکی از قدیمی ترین مناطق بیروت زندگی فقیرانه ای را در تنهایی خود می گذراند که فقط از طریق فعالیت نه چندان منظمش در رادیو لبنان امرار معاش می کرد و از همین رو تصمیم گرفت تا کتابهای پر ارزش کتابخانه شخصی اش را برای گذراندن مخارج روزمره اش به معرض فروش بگذارد.
 
  متاسفانه مسئولین لبنانی توجه چندانی به این اسطوره ادبیات کشورشان نداشتند و مقامات ایرانی هم به گرفتن عکس یادگاری با وی برای افزودن به آلبوم تصاویر یادگاریشان بسنده می کردند. در آن زمان تنها حجه الاسلام محمد رضا زائری که مشغول تحصیل دکترای اسلام  و مسیحیت در بیروت بودند، ارتباط صمیمانه ای با جرج جرداق داشته و دائم به استاد سر میزد. ایشان در سال 90 ، بنده را که آن موقع در بیروت فعالیت رسانه ای می کردم از وضع اسف بار ایشان و قصد وی برای فروش کتابهای نفیسش برای امرار معاش مطلع کردند اما مسئولین خبرگزاری جمهوری اسلامی از انتشار این خبر امتناع کردند تا دقیقا دو سال پیش در آبان 91، یکی از مسولان رایزنی فرهنگی در بیروت با وی دیدار و مجددا خواستار انتشار خبری در این راستا برای معطوف داشتن توجه مسئولین به زندگی دردناک استاد شدند.(لینک)
 
 هرچند ایرنا این بار خبر با سانسور بخش های مهم منتشر کرد اما این بار صدای آقایان یقه سفید بلند شد که چرا شان استاد را زیر سوال بردی!! اما دریغ از اینکه همین یقه سفیدان یک بار به منزل استاد سری بزنند و بوی تنهایی و غربت وی را از نزدیک استشمام کنند.
 
    جالب تر آنکه این نویسده مشهور مسیحی در آخرین سخنان منتشر شده از وی لب به گله از بی اخلاقی ناشران ایرانی پرداخت و گفت: " از ناشران ایرانی می خواهم که حق‌ التألیف کتاب‌هایم را به من پرداخت و نسخه‌ای از چاپ‌های جدید را برای من ارسال کنند."
 
    اما سوالی که در ذهن ما ایرانیان به عنوان اولین سوال شکل می گیرد، این است که آیا جرج جرداق بالاخره شیعه شد یا نه؟ او خود در آخر عمرش چنین به این سوال جواب می دهد که " مسیحی یا مسلمان بودن تفاوتی نمی کند؛ مهم این‌ است که بتوانیم انسان پاکی بوده و به آموزه های پیامبران آسمانی عمل کنیم. اسم‌ها برای من مهم نیست؛ من عاشق مرام و انسانیت علی (ع) بوده و هستم و باید بگویم که من خود را از شیعیان علوی می‌دانم."  
 
    وی به خاطره ای از دوران کودکی خود و نحوه آشنایی اش با امیرالمومنین(ع) اشاره کرد و افزود: من متولد جنوب لبنان بوده و در دوران ابتدایی از درس و مدرسه فراری بودم؛ روزی برادر بزرگترم کتاب نهج البلاغه را به من داد و به عنوان تنبیه از من خواست که آن را بخوانم و چند بار از روی تمام آن رونویسی کنم.