روزنامه خراسان نوشت: در شرایطی که بخش بزرگی از جامعه زیر فشار اقتصادی، روانی و محدودیتهای گسترده ناشی از جنگ قرار دارد، عدهای در رسانه رسمی کشور هنوز تصور میکنند تحقیر مردم یعنی «شوخی»، نمک پاشیدن روی زخم یعنی «بانمکی» و عصبانی کردن افکار عمومی یعنی «جسارت رسانهای.»
این جنس حرفها دقیقاً همان خوراکی است که رسانههای معاند برای ساختن تصویر «بیتفاوتی حاکمیت نسبت به مردم» نیاز دارند. عملاً بعضی برنامههای صداوسیما تبدیل شدهاند به کارخانه رایگان محتوا و سوژه برای اینترنشنال و رسانههای ضدایرانی.
تناقض تلخ ماجرا این جاست که رهبر انقلاب در هفتههای اخیر از ذوب شدن یخهای میان اقشار مختلف جامعه سخن گفتند؛ از ضرورت ترمیم شکافها و بازسازی همبستگی ملی. اما برخی در رسانه رسمی، انگار مأموریت معکوس گرفتهاند؛ با ادبیاتی تحقیرآمیز، مردم را از شهروند منتقد به دشمن عصبانی تبدیل میکنند.
و شاید نگرانکنندهتر از خود حرف، این باشد که برنامه زنده هم نبوده، یعنی این جمله نوشته شده، ضبط شده، تدوین شده، از فیلتر ناظر گذشته و نهایتاً پخش شده است.
بحران اصلی، فقر فهم رسانهای در بخشی از ساختاری است که هنوز نمیفهمد در وسط جنگ شناختی، هر جمله تحقیرآمیز میتواند یک انفجار علیه اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی کشور باشد.
شهبازی، مجریای که سالهاست بیشتر از اجرا با حاشیهسازی شناخته میشود، این بار در صداوسیما گفته: «اگر اینترنت براتون مهمه، برید افغانستان و سوریه!»