امارات متحده عربی در اقدامی سیاسی و در واکنش به حمایت شیعیان پاکستان از ایران در جنگ 40 روزه، 15 هزار کارگر و تکنسین پاکستانی را از خاک خود اخراج کرد. این افراد همگی شیعه مذهب بودند.
به گزارش عصر ایران، پایگاه خبری «مرآة الجزیره» در گزارشی نوشت:
مقامات امارات متحده عربی یک کمپین اخراج گسترده با هدف قرار دادن اتباع پاکستانی، با تمرکز بر اعضای جامعه شیعه، انجام دادهاند.
این اقدام نشان دهنده ادامه سیاست سرکوب شیعیان از سوی دولت آل نهیان است که خارج از هرگونه چارچوب قانونی روشن عمل میکند.
طبق گزارشها، این اقدامات تقریباً ۱۵۰۰۰ کارگر را تحت تأثیر قرار داده است که پس از بازداشت ناگهانی بدون اتهام رسمی یا هرگونه فرصتی برای تنظیم وضعیت خود، در مدت کوتاهی از کشور اخراج شدهاند.
این اطلاعات نشان میدهد که دستگیریها مستقیماً در محل کار یا از طریق احضاریههای امنیتی انجام شده است بدون آنکه روال قانونی دادرسی برای آنها انجام شود.»
به نوشته «مرآة الجزیره»، »این الگوی برخورد، که در موارد بسیاری به خصوص در مورد ساکنان شیعه، تکرار شده است، نشان دهنده سیاستی روشن از به کارگیری اقدامات امنیتی به جای رویههای قانونی است.
این اخراج گسترده به کارگران ساده محدود نبوده، بلکه طیف وسیعی از نیروی کار، از کارگران روزمزد گرفته تا کارمندان و متخصصان باتجربهای که سالهای زیادی را در امارات متحده عربی گذرانده بودند، در بر میگیرد. بسیاری از این افراد چنان ناگهانی اخراج شدند، که قادر به دسترسی به پسانداز یا داراییهای خود نبودند و در نتیجه متحمل خسارات مالی قابل توجه و فروپاشی معیشت خود شدند.
علاوه بر این، اخراج یکباره چنین تعداد زیادی، به ویژه با توجه به زمانبندی آنها در بحبوحه تشدید تنشهای منطقهای، سوالاتی را در مورد انگیزههای واقعی این اقدامات مطرح میکند.
واضح است که وابستگی مذهبی نقش مهمی در این اخراج گسترده، با تمرکز ویژه بر شیعیان پاکستانی، در چارچوب سیاست امنیتی که آنها را به طور ضمنی به مسائل حساس منطقهای [جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران] مرتبط میکند، ایفا کرده است.
این ارتباط عملاً در نحوه برخورد با آنها، از لحظه دستگیری تا اخراج، بدون هیچ تمایزی بین کسانی که فعالیت سیاسی داشتند و کسانی که نداشتند، منعکس شده است و این تصور را تقویت میکند که این موضوع فراتر از ملاحظات فردی است و منعکس کننده یک رویکرد جمعی است.
در این زمینه، مجله «نیو لاینز» مجموعهای از شهادتها را منتشر کرد که جزئیات اتفاقات رخ داده را شرح میداد.
یکی از این شهادتها داستان کارگری را روایت میکند که پس از انتشار نامش در سیستم پلیس دبی، هنگام کار در آنجا دستگیر شد. سپس او را بدون اطلاع از هیچ اتهامی، با دستبند به چندین بازداشتگاه منتقل کردند. با وجود اینکه در هیچ فعالیت سیاسی یا مذهبی شرکت نداشت، در نهایت ظرف چند روز از کشور اخراج شد.
شهادتهای دیگر نشان داد که بازداشتشدگان مرتباً بین مراکز مختلف منتقل میشدند، مسیری که معمولاً به مرکز العویر، که به عنوان نقطه پایانی قبل از تبعید شناخته میشود، ختم میشد.
در این دوره، به بازداشتشدگان اطلاعات روشنی در مورد دلایل دستگیریشان داده نمیشد، در حالی که بازجوییها در چندین مورد بر پیشینه مذهبی آنها متمرکز بود و سؤالات مستقیمی در مورد مذهب شیعه آنها پرسیده میشد.
این مجله همچنین به نقل از مرد جوانی که در بخش فناوری اطلاعات کار میکند، نوشت که او را به کلانتری احضار کردند و سپس بدون هیچ توضیحی چند ساعت بازداشت کردند. سپس او را به همراه گروهی از افراد دیگر به محل بازداشت دیگری منتقل کردند. او خاطرنشان کرد که فضایی از ترس حاکم بود و بازداشتشدگان از اعتراض به دلیل ترس از برخورد شدیدتر خودداری میکردند.
شهادتها همچنین به شرایط بازداشت اشاره کردند، به طوری که برخی از اخراجشدگان از کمبود غذا، رویههای سختگیرانه بازرسی و محدودیتهای شدید در طول بازداشت کوتاه خود خبر دادند.
چندین نفر نیز تأیید کردند که مجبور به ترک کشور شدهاند، بدون اینکه حتی اجازه بازگشت به خانه یا جمعآوری وسایل خود را داشته باشند و تنها با لباسهایی که به تن داشتند به پاکستان رسیدهاند، در حالی که اموال و پول آنها در امارات متحده عربی باقی مانده است.
در نهایت، این تحولات تصویر متفاوتی از واقعیت را برای کارگران پاکستانی در امارات متحده عربی، به ویژه آنهایی که متعلق به جامعه شیعه هستند، ترسیم میکند. اقامت دیگر صرفاً به کار و ثبات اقتصادی گره نخورده است، بلکه مشمول ملاحظات امنیتی ناپایداری شده است که میتواند سالها اقامت را در عرض چند روز پایان دهد.
در غیاب توضیحات رسمی کافی، این موضوع همچنان در معرض سوالات بیشتری در مورد پیشینه و پیامدهای آن، چه در درون خود جوامع و چه در روابط بین کشورهای درگیر، قرار دارد.