وقتی میگوییم خاورمیانه یعنی مرکز آن، کشور ماست و با جنگ اخیر دیدیم که چطور به کشور حمله کردند چون برخی توهم داشتند که سوریهسازی علم میشود تا سخن حق شنیده نشود. حالا تاسف میخورند که چرا زودتر مشخص نشد که برای خاورمیانه برنامه داشتند.
شاید اگر جنگ ۱۲روزه و جنگ اخیر نبود باز هم خیلی از خواص باور نمیکردند که آمریکا و صهیونیستها چه هزینههایی در خاورمیانه میکنند. میگویم خواص چون مردم کف میدان هستند اما خیلی از خواص باور ندارند که دشمن روی خاک کشورمان نظر دارد.
کشوری که زمانی نه ارتشی داشت، نه سپاهی داشت، با سی و چند کشور دنیا در قالب و لیدری صدام جنگید، الان که به اصطلاح این همه قدرت نظامی دارد و پیروزیهای بسیار کسب کرده است پس مطمئنم که پیروزی با ماست./مهر
۲۰ سینماگر ایرانی در چهلمین روز حمله وحشیانۀ امریکا به مدرسۀ «شجرۀ طیبه» میناب و شهادت ۱۶۸دانشآموز دبستانی، با انتشار بیانیهای مشترک نوشتند:
در ۹ اسفند، ۱۶۸ دانشآموز در مینابِ جنوب ایران با دو موشک تاماهک آمریکا کشته شدند. بمباران کودکان مدرسهای، نمونهای هولناک از کشتار غیرنظامیان است؛ جنایتی که بنا بر همه اسناد عامدانه بوده و قوانین جنگ درباره آن هیچ ابهامی ندارند. آنچه رخ داد یک جنایت جنگی و جرمی سهمگین علیه زندگی، معصومیت و خودِ آینده است.
پیکرهای کوچکشان از زیر آوارِ جایی بیرون کشیده شد که باید پناهگاه رؤیاهایشان میبود. در اوج بیقانونی، یک دبستان در حملهای دوضربهای نابود شد تا نه فقط جان انسانها، بلکه خود معنای انسانیت نشانه گرفته شود. فاجعهای که هیچ بیانیه، عذرخواهی یا توجیه سیاسیای نمیتواند این کودکان و آیندههای ناتمامشان را به خانوادهها و کلاسهای درس بازگرداند.
محکوم کردن این خشونت عریان علیه کودکان تنها آغاز راه است و سکوت در برابر آن، گونهای رضایت است. ما از همکاران خود و همه انسانهای بیدار جهان میخواهیم به روشنی سخن بگویند و در برابر کشتن کودکان، هر جا و توسط هر که رخ دهد، بایستند. بیایید جهانی را که با خشونت و مصونیت از مجازات اداره میشود نپذیریم و بر آیندهای پافشاری کنیم که جان هیچ کودکی قربانی جاهطلبی سیاستمداران نشود.
امضاکنندگان این نامه:
ابراهیم حاتمیکیا، علیرضا داوودنژاد، پرویز پرستویی، رضا کیانیان، کیانوش عیاری، مجید مجیدی، کامران شیردل، سیدرضا میرکریمی، محمدحسین مهدویان، نرگس آبیار، همایون اسعدیان، محمدعلی باشهآهنگر، کمال تبریزی، فریدون جیرانی، بابک خواجهپاشا، ابوالحسن داوودی، بهروز شعیبی، رسول صدرعاملی، محمدمهدی عسگرپور، هارون یشایایی.
محمدمهدی عسگری تهیهکننده سینما:
غروبِ جمعه دلگیر، پشت میز نشستهام تاریخ میخوانم، نه از روی اشتیاق، برخلاف همیشه، از روی بیحوصلگی با انگشت، روی بخار شیشه قلبی میکشم، شاید برای دل بیقرار، شاید برای ایران و اندکی بعد با اشک آن را پاک میکنم تا کسی شاهد بیتابیام نباشد.
همیشه لابهلای اوراق تاریخ، با چشمان بسته، روح را پرواز دادهام تا روزهای سختِ نبردِ قهرمانان این بوموبر، با هرزگان و گمراهان دوست داشتم کنار آرش باشم، تا خود ببینم مگر چه اندازه تیر در چله کمان برای حفظ مرزهای ایران کشید تا عاقبت جان دهد.
کاش میشد کنار آریو برزن در دروازه پارسی باشم و در کنار سربازان ایران، راه بر سپاه اسکندر ببندم تا دست آن دیوانگان به تخت جمشید نرسد یا در کنار ابومسلم خراسانی و سربازان ایران، برای ستاندن داد مردمی مظلوم و خسته از ظلم امویان، شمشیر بکشم. /موزه سینما
آزیتا موگویی سینماگر در واکنش به صحبتهای رئیس جمهور آمریکا، درباره بمباران کردن ایران، به کنایه گفت:
میگم بد نیست مردم ایرانی که این میگه، یه مدت پاشن بیان ایران زیر بمب و موشک که آزاد بشن، بعد ما به مدت بریم اونور مبارزه کنیم. اینجوری هم یه تنوعی میشه هم حرف این بنده خدا زمین نمیمونه!

بنیامین بهادری خواننده و بازیگر، با انتشار تصاویری از پل طبیعت نوشت: دستانم را ستون یک پل در ایران خواهم کرد.
زانکو خواننده، درباره وطن و بچههای میناب نوشت:
بنام ایران
بنام میناب
بنام کشوری که با هر اعتقاد و سلیقه و هر مسأله ای نامش ایران است و ایران میماند، روزها و ماه ها گذشت و داغ دیدیم و ایستادیم هیچکدام از ما مرد سکوت نیستیم و نخواهیم بود.
نه اینترنت داشتیم که فریاد بزنیم و واقعیت جنگ را به جهانیان نشان دهیم و نه توانستیم اینترنشنال را باور کنیم
نه توانستیم کمک های به اصطلاح برای مردم ایران را باور کنیم و نه صدای بمب و موشک از سرمان بیرون رفت
همهی ما جانبازان این جنایات ساخت دست شیاطین طماع به این خاکیم
اینجا ایران است خاکی که آغشته به خون رستمها و همتها و باکریهاست
تا ابد داغدار مردم ایرانیم
داغدار جوانان پرپر شدهی کف خیابان ها
داغدار بچههای مدرسه شجره طیبه میناب؛ بخصوص دخترکان معصوم و مظلومی که بیگناه در آتش این جنایتها سوختند و برای همیشهی تاریخ داغشان بر دلمان سنگینی خواهد کرد
داغدار دلیرمردان ناو دنا؛ آنان که پرصلابت ایستادند و بیصدا برای وطن جان دادند
زنده باد ایران همچون دماوند پایدار
مونا فرجاد بازیگر استوری کرد و نوشت: «هی ترامپ! اگر به عصر حجر برگردیم، تازه میشیم تو؛ که از تو یه دونهاش هم برای دنیا زیاده!»
نیما شعبان نژاد، بازیگر با انتشار استوری در فضای مجازی نوشت:
«هیچ فرقی بین من و شما نیست. همه حق انتخاب داریم. انتخاب من: جنگ نیست، مرگ نیست، درد نیست. انتخاب من ایران است، وطن.»

حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی:
فعالیتهای موسیقی در این ایام تا حد زیادی متوقف شده است. کنسرتها برگزار نمیشود و بسیاری از آموزشگاههای موسیقی نیز در این مدت تعطیل بودهاند یا بهصورت محدود فعالیت کردهاند. از آنجا که بخش بزرگی از هنرمندان موسیقی در حوزه آموزش فعالیت میکنند، این تعطیلیها طبیعتاً بر وضعیت اقتصادی آنها تأثیر گذاشته است.
در عین حال ما به عنوان یک نهاد صنفی وظیفه داریم به مشکلاتی که برای فعالان حوزه موسیقی ایجاد شده نیز توجه کنیم. همانگونه که در دوران کرونا برای حمایت از هنرمندان تلاش کردیم، امروز نیز در حال پیگیری مسائل معیشتی و حرفهای اعضای جامعه موسیقی هستیم.
با مسئولان در ارتباط هستیم تا برای بخشهایی که آسیب دیدهاند راهکارهایی به منظور جبران خسارتها و کاهش فشارهای معیشتی پیدا شود. تلاش ما در خانه موسیقی این است که تا حد امکان مشکلات اعضای این جامعه را پیگیری و برای کاهش آسیبها، راهکارهایی پیدا کنیم. مراجعاتی که تاکنون داشتهایم بررسی شده و تلاش کردهایم تا حد امکان برای حل مشکلات اقدام کنیم. / ایسنا
سیروس کهورینژاد بازیگر درباره دفاع از وطن گفت:
جنگ هیچگاه مطلوب نبوده است اما گاهی باید تن داد و به هر حال باید از وطن دفاع کرد. خودی و غیرخودی در جنگ قربانی میشود و این از ویژگیهای جنگ است، با این حال میهن باید بماند و باید از آن دفاع کرد./ ایسنا
اسدالله امرایی، نویسنده و مترجم: جان جنگیدن ندارم اما ترجیح میدهم جنازهام بهجای آنکه زیر خاک برود، گونی سنگر مدافعان وطنم باشد.
علیرضا شجاعنوری بازیگر سینما:
هربار که به ایران فکر میکنم حس میکنم مثل مادری زیبا و صبور با تنی سراپا زخمی فرزندانش را در آغوش گرفته و بر تازیانه راهزنان بیرحم صبر میکند.
تنها دغدغهاش همدلی فرزندانش است که دوست ندارد به هم پشت کنند و پراکنده شوند پیش راهزنان!
میدانم دلش با تکتک مردم ایران است ومن هم! من در میان ویرانههای جا مانده از هجوم پیامآوران تاریکی به این سرزمین، دنبال ققنوس میگردم!
پرویز جاهد، منتقد سینما به دیاسپورای ایرانی: در صورت نابودی زیرساختهای ایران، شما شریک این جنایت جنگی علیه ملت ایراناید.
محبوبه کلایی، کارگردان انیمیشن:
پیش از این کمتر به جنگ پرداخته بودم، زیرا آن را تجربه نکرده بودم و تصور میکردم پرداختن به آن ممکن است به کلیشه نزدیک شود. اکنون اما جنگ بخشی از زندگی روزمره است و پرداختن به آن اهمیت دوچندان یافته است. استفاده از صدا برای من جایگاه ویژهای دارد؛ صدا خود یک سند است، بخشی از واقعیت که میتوان به آن استناد کرد.
دغدغه اصلی من این بود که چگونه میتوانم بیشترین تأثیرگذاری را داشته باشم. بر همین اساس، اقدام به ضبط صداهای کودکان کردهام؛ چرا که بیان کودکان خلوص و صداقتی دارد که میتواند بازتابی ناب از واقعیتهای پیرامون باشد و تأثیر عاطفی عمیقتری بر مخاطب بگذارد.
اگر فردی واقعا بخواهد کاری انجام دهد و با شرایط و وطنش همدل شود، موانع چندان تعیینکننده نخواهند بود. بزرگترین مانع میتواند خودِ انسان و تردید او باشد؛ در غیر این صورت، با اراده و همراهی، میتوان بر دشواریها غلبه و نقش مؤثری ایفا کرد./مهر
مهران غفوریان، بازیگر سینما و تلویزیون درباره تجاوز رژیم کودککش صهیونیستی و آمریکا با خاک ایران نوشت:
تا آخرین قطره خونم پای وطنم، خاکم، ایران عزیزم خواهم ایستاد.
برای من هر یک نفر از بچههای مدرسه میناب مثل دخترم هانا بود ... انگار ۱۶۸ هانا توی اون مدرسه بودن؛ جگرمون سوخت... و از خونشون نمیگذریم.
شهریار بحرانی، تهیهکننده و کارگردان درباره نقش هنرمندان در شرایط جنگی گفت:
در شرایط این روزها، وظیفۀ هنرمندان و اهالی رسانه به اعتقاد من، ارتقای سطح اتکاء و ارتباط مردم با خداوند و امام زمان عجل الله تعالی فرجه از جانب الهی است. این مهم از طرق مختلفی صورت میپذیرد؛ مردم در صحنه نشان دادهاند که پیرو ولی فقیه هستند و این را ناشی از تأیید ایشان از سوی امام زمان عجل الله تعالی فرجه میدانند.
نکتۀ حائز اهمیت دیگر، رویکرد فطری و وجدانی جامعۀ ما نسبت به این رویدادهای الهی است. همگی بر اهمیت «ایران» به عنوان کشوری با تاریخ، تمدن، فرهنگ و سابقهای پرافتخار تأکید داریم. وظیفۀ ما این است که در کنار رشد این تفکر در میان مردم، آن را تعمیق بخشیده و توجهها را به سمت ارتباط میان ولی فقیه و امام زمان عجل الله تعالی فرجه جلب کنیم تا از این طریق، دلها را با تأییدات الهی گرم سازیم.
هرچند وطنپرستی و ملیت ایرانی مایه افتخار است، اما والاتر از آن، تقویت ارتباطی قویتر با خداوند است. مردم نیازمند چنین تفکر نجاتبخشی هستند. چه کسانی میتوانند این مهم را به زیباترین و بهترین شکل پیاده کنند؟ هنرمندان. در سبکها، قالبها و رشتههای گوناگون هنری، هنرمندان باید بتوانند پیوند مردم با خداوند را روزافزون سازند. /سینماپرس
علیرضا پوراستاد، خواننده نوشت:
دوست من، هم وطنم؛ همخون من، هم سرنوشت من، یک نقطهی پایان برای هر چیزی در نظر بگیر( مثلا برای حمایت از جنگ)، چه اتفاقی بیفته متوجه میشی که ترامپ واسه آزادی و کمک به مردم ایران نیومده؟ با در نظر گرفتن تمام ایرادها و اشتباهای حکومت در این چهل و هفت سال، ترامپ دیگه باید چی بگه که به ایرانی بودنت بربخوره؟ چطور خودت و وجدانت رو توجیه میکنی؟
زیرساخت بزنه؟ پل بزنه؟ مدرسه بزنه؟ پالایشگاه بزنه؟ مسکونی بزنه؟ نیروگاه برق بزنه؟ چیکار کنه که ته قلبت قبول کنی ترامپ و آمریکا ذرهای برای من و تو و ایران ارزش قائل نیستند؟ جواب این سوال رو برای من ننويس...