ارتباطات توسعه

این کتاب نشان می‌دهد که روزنامه‌نگاری توسعه، برخلاف روزنامه‌نگاری رسمی یا تبلیغاتی، وظیفه‌اش روایت‌سازی یک‌سویه از پیشرفت نیست، بلکه باید عرصه‌ای برای طرح مسئله، نقد سیاست‌ها و شنیده شدن صداهای متنوع جامعه باشد. چنین رویکردی با نظریات متأخر ارتباطات، به‌ویژه نظریه‌های مشارکتی و جامعه‌محور، هم‌خوانی دارد؛ نظریه‌هایی که توسعه را محصول تعامل دولت، جامعه مدنی و رسانه‌ها می‌دانند.