پیشنهادی در تغییر روش پرداخت یارانه ها/ با کاربران

سعید رضایی هستم، از استان ایلام. از بابت نگارش ضعیفم عذرخواهی می کنم.
   
پیشنهاد تغییر در روش پرداخت یارانه ها
 سیاست هدفمند سازی یارانه ها، هر چند در ابتدا اهداف عالی را دنبال می کرد، اما سیاستگذاری های اشتباه عملا باعث شد که این سیاست بجای اینکه هدفمند باشد، بی هدف صورت بگیرد. از جمله این بی هدفی ها، در بخش تولید بود.
 
حذف یارانه ها، باعث شد تا تولیدکنندگان داخلی مواد اولیه و انرژی مورد نیاز خود را با چند برابر قیمت گرانتری تامین کنند و بدین ترتیب محصولات تولید داخل با افزایش قیمت همراه شدند. از طرفی پایین بودن نقدینگی تولید کنندگان باعث شد تا میزان تولید داخلی نیز کاهش یابد.
 
در طرف مقابل، یارانه ای که از تولید گرفته شد، به صورت نقدی و مستقیم هر ماه به دست خود مردم (مصرف کننده) رسید و مصرف کننده نیز این مبالغ را بابت اجناس ارزان قیمت و البته بی کیفیت چینی، به جیب دلالان و تاجران سرازیر کردند.
 
بدین گونه بود که پس از مدتی کوتاه به غیر از بخش خودروسازی و آن هم به خاطر سیاستهای بسته حمایتی دولت، در سایر بخشهای تولیدی عملا ورشکسته شدیم و یارانه های اعطایی سر از جیب دلالان و تاجران چینی در آورد.
 
پیشنهادی که می خواهم مطرح کنم، قبلتر به هیئت دولتی که اخیرا به استان ایلام سفر داشتند ارائه دادم و مطمئنن به ذهن بسیاری از هموطنان عزیز هم خطور کرده از این قرار بود:
 
دولت برای تمامی سرپرستان، کارتهای اعتباری خاصی در نظر گرفته و در هر ماه که یارانه افراد به حساب آنها واریز می شود، معادل با مبلغ یارانه، طلا نزد بانک مرکزی گرو می گذارد. سپس به مقداری متناسب با این طلا (که قبل تر مشخص شده است)، کارتهای اعتباری سرپرستان را با سکه های مجازی شارژ می کند.
 
این کارتها مانند کارتهای اعتباری بانکی هستند اما افراد نمی توانند با این کارتها از دستگاه های خود پرداز پول نقد دریافت کنند. همچنین نمی توان با این سکه ها خرید و فروش مستقیمی انجام داد.
 
خانوارها می توانند از این سکه ها برای پرداخت قبوض آب و برق و... استفاده کنند. یا که آن دسته از خانوارها که دارای خودرو هستند می توانند بهای سوخت مصرفی خود را با این سکه های مجازی پرداخت کنند.
 
همچنین خانواده ها می توانند هزینه های خدمات دولتی، بیمارستان و یا آموزش خود را نیز از این کارتها پرداخت کنند.
 
خانواده ها می توانند مصارف خود را مدیریت کرده و این سکه های مجازی را بر روی کارت خود نگه دارند. این صرفه جویی برای خانوار ارزشمند است و دلایل آن در ادامه خواهد آمد.
 
این روش ویژگی بسیار مهمی برای دولت به همراه دارد که می توان آنرا داشبورد مدیریت یارانه ها نام نهاد. چرا که دولت می تواند جریان حرکتی سکه ها را به راحتی مشاهده و مدیریت کند و به امار بسیار مهمی دست یابد.
 
برای نمونه، این داشبورد مدیریت، دولت را قادر می سازد که آمار صرفه جویی خانوار را زیر نظر بگیرد. با محاسبه اینکه هر خانواده در شش ماه، اول، ماهیانه چه مقدار پس انداز داشته اند می توان برای خانواده هایی که سکه های بیشتری صرفه جویی کرده اند، تسهیلات و وام هایی در نظر گرفت و اقساط بازپرداخت را هر ماه قبل از واریز یارانه ها، از یارانه آنها کسر کرد.
 
همچنین دولت می تواند در بازه های زمانی مشخصی، مثلا هر شش ماه یک بار، سکه های مجازی ذخیره شده هر خانواده را محاسبه و به درخواست خانوار، معادل آن سکه طلای واقعی تحویل دهد.
 
 برای حمایت از تولید داخلی نیز، می توان ترتیبی داد که تولیدات داخلی را بتوان با این کارتها خریداری کرد. برای مثال شما می توانید با مراجعه به فروشگاه های زنجیره ای بزرگ در سراسر کشور چون اتکا و شهروند، کالاهای تولید داخل را در ازای همین سکه ها خریداری کنید.
 
نکته بسیار مهم دیگری این است که نمی توان این سکه ها را به هر روشی، مانند کارت به کارت و ... به دیگران منتقل کرد و فقط و فقط مابین خانوار و دولت قابل انتقال هستند. بدین ترتیب هر گونه ارزش افزوده کاذب برای سکه های مجازی وجود نخواهد داشت.
 
ویژگی بسیار متمایز این طرح این است:
 
یارانه نقدی، به سپرده طلا تبدیل می شود.
 
دولت می تواند جریان یارانه ها را حتی پس از پرداخت مدیریت کند.
 
یارانه هایی که دولت پرداخت می کند وارد بدنه تولید می شود.
 
این طرح هم خانواده ها را مجبور به صرفه جویی کرده و هم آنها را از پاداش صرفه جویی بهره مند می سازد.