فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۰۰۲۱
تاریخ انتشار: ۱۶:۴۰ - ۱۲-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۰۰۲۱
انتشار: ۱۶:۴۰ - ۱۲-۰۲-۱۴۰۵

رفیق ترامپ از کدورت بین انگلستان و آمریکا استفاده می‌کند

رفیق ترامپ از کدورت بین انگلستان و آمریکا استفاده می‌کند
آیا این عوامل کافی است تا وضعیت جزایر تغییر کند؟ پاسخ کارشناسان در حال حاضر «خیر» است. اما بی‌شک این مسئله دوباره وارد مرکز توجه جهانی شده و ممکن است در آینده باز هم به موضوعی بحرانی تبدیل شود.
در ماه‌های اخیر، نام جزایر فالکلند  یا  به قول آرژانتینی‌ها مالویناس دوباره در صدر خبرهای جهان قرار گرفته است. دلیل آن نیز هم‌زمانی سه اتفاق مهم است: افزایش تنش بین ایالات متحده و بریتانیا، نزدیک شدن رئیس‌جمهور آرژانتین «خاویر میلی» به رئیس‌جمهور آمریکا «دونالد ترامپ»، بالا گرفتن دوباره سخنرانی‌ها درباره‌ی ادعای حاکمیت بر این جزایر کوچک اما بسیار بحث‌برانگیز در جنوب اقیانوس اطلس.
 
یه گزارش عصر ایران به نقل از الجزیره، برای فهم این ماجرا، لازم است کمی عقب برویم و ببینیم این جزایر چه هستند، چرا مهم شده‌اند، و اکنون چه چیزی دوباره آن‌ها را به موضوعی حساس تبدیل کرده است.

جزایر فالکلند کجاست و چرا این‌قدر درباره‌اش حرف می‌زنند؟

فالکلند مجموعه‌ای از جزایر کوچک در جنوب‌غربی اقیانوس اطلس است که تنها حدود ۳۲۰۰ نفر جمعیت دارد، اما اهمیتش به خاطر چیزهای دیگری است: موقعیت راهبردی، منابع طبیعی و البته نماد هویت ملی برای آرژانتینی‌ها.
 
فاصله‌ی این جزایر تا بریتانیا بیش از ۱۳ هزار کیلومتر است، اما از سال ۱۸۳۳ تحت کنترل لندن اداره می‌شوند. بریتانیا می‌گوید مردم جزیره می‌خواهند تحت حاکمیت بریتانیا بمانند و این را در همه‌پرسی سال ۲۰۱۳ نیز نشان دادند: بیش از ۹۹ درصد رأی‌دهندگان به «بریتانیایی ماندن» رأی دادند.
 
اما آرژانتین این وضعیت را «اشغال خاکش تلقی می‌کند. مقامات بوئنوس‌آیرس معتقدند که این جزایر متعلق به آرژانتین است و آن را از اسپانیا به ارث برده‌اند. از دید آن‌ها، حضور بریتانیا نوعی نماد استعمار گذشته است.
 
این اختلاف در سال ۱۹۸۲ به جنگی ۷۴ روزه تبدیل شد؛ جنگی که به کشته شدن بیش از ۹۰۰ نیروی نظامی از دو طرف انجامید و در نهایت، بریتانیا کنترل جزایر را دوباره در دست گرفت. این جنگ هنوز هم در هویت ملی آرژانتین نقش عمیقی دارد. ابتدا آرژانتین جزیره را تصاحب کرد اما در ادامه ارتش بریتانیا جزیره را پس گرفت.
 

خاویر میلی و موضع تازه آرژانتین

خاویر میلی، رئیس‌جمهور جدید آرژانتین، شخصیتی جنجالی و متفاوت از بسیاری سیاست‌مداران پیش از خود است. او اقتصاددان، راست‌گرا و طرفدار سیاست‌های لیبرال افراطی است و رابطه بسیار نزدیکی با دونالد ترامپ دارد. ترامپ بارها او را «رئیس‌جمهور مورد علاقه» خود نامیده است.
 
جالب اینکه میلی پیش‌تر به‌دلیل موضع معتدل به نسبت رئیس جمهورهای گذشته آرژانتین درباره فالکلند مورد انتقاد قرار گرفته بود. اما اکنون که محبوبیت داخلی‌اش افت قابل توجهی داشته است، او لحن خود را تندتر کرده و گفته است: «آرژانتین در موضوع فالکلند، بیش از هر زمان دیگری در حال پیشرفت است.»
 
این سخنان باعث شده دوباره نگاه‌ها به این موضوع جلب شود، خصوصاً حالا که روابط آمریکا و بریتانیا تیره شده است. 

ترامپ، بریتانیا و تنشی که موضوع فالکلند را پیچیده‌تر کرده است

در سمت دیگر ماجرا، روابط آمریکا و بریتانیا در ماه‌های اخیر به دلیل اختلاف‌نظر بر سر جنگ آمریکا با ایران، دچار تنش شده است. دونالد ترامپ نخست‌وزیر بریتانیا، کیر استارمر، را به «کم‌کاری» و نداشتن روحیه رهبری جنگی متهم کرده است. گزارش‌هایی منتشر شده که پنتاگون حتی یادداشتی تهیه کرده و در آن پیشنهاد داده که آمریکا ممکن است موضع بی‌طرفانه‌ی سنتی خود درباره جزایر فالکلند را مورد بازنگری قرار دهد. چنین چیزی اگرچه قطعی نیست، اما برای لندن نگران‌کننده خواهد بود؛ زیرا آمریکا در جنگ سال ۱۹۸۲ نقش بسیار مهمی در حمایت از بریتانیا ایفا کرد. با این حال، وزیر خارجه آمریکا اعلام کرده که واشنگتن فعلاً قصد تغییر موضع را ندارد.

آیا میلی می‌تواند با کمک ترامپ به هدفش برسد؟

کارشناسان معتقدند که حتی اگر ترامپ و میلی روابط بسیار نزدیکی داشته باشند، حل مسئله فالکلند وابسته به بریتانیا است، نه آمریکا. از نظر تحلیلگران، آمریکا می‌تواند فضا را سیاسی کند، فشار وارد کند، یا روابط دیپلماتیک را پیچیده سازد، اما نمی‌تواند مالکیت این جزایر را تعیین کند. این مسئله باید با مذاکرات مستقیم بین آرژانتین و بریتانیا حل شود، و تا زمانی که ساکنان جزیره خواهان بریتانیایی ماندن هستند، لندن تمایلی به مذاکره ندارد.
در عین حال، گفته می‌شود اشاره‌های اخیر پنتاگون بیشتر جنبه‌ی «سیاسی» دارد و برای تحت فشار قرار دادن دولت بریتانیا مطرح شده، نه به منظور کمک واقعی به آرژانتین.

چرا این موضوع هنوز اهمیت دارد؟

فالکلند تنها مجموعه‌ای از جزایر کوچک نیست؛ بلکه نماد تاریخ، هویت و سیاست برای دو کشور است. برای آرژانتین، این جزایر یادآور غرور ملی و زخمی بازمانده از گذشته است. برای بریتانیا، حفظ آن نشانه‌ای از استمرار حاکمیت و حمایت از مردمی است که خودشان خواهان تابعیت بریتانیا هستند.
امروز این ماجرا در نقطه‌ای قرار گرفته که سه عامل آن را دوباره حساس کرده‌اند:
  1. روابط نزدیک سیاسی ترامپ و میلی
  2. سقوط روابط واشنگتن و لندن
  3. فشارهای داخلی بر میلی برای جبران کاهش محبوبیتش
آیا این عوامل کافی است تا وضعیت جزایر تغییر کند؟ پاسخ کارشناسان در حال حاضر «خیر» است. اما بی‌شک این مسئله دوباره وارد مرکز توجه جهانی شده و ممکن است در آینده باز هم به موضوعی بحرانی تبدیل شود.
ارسال به دوستان