عصر ایران - زندگی در فضا ساده نیست؛ از توالتهای خلأدار گرفته تا حل مشکلات فنی، همه چیز پیچیدهتر از زمین است. وقتی خدمه چهار نفره مأموریت آرتمیس ۲ پس از ۱۰ روز سفر safely در اقیانوس آرام فرود آمدند، فقط تجربه سفر به اطراف ماه را با خود نیاوردند؛ بلکه فهمیدند برای زندگی و کار در فضا چه مهارتهای عجیبی لازم است. مهارتهایی که شاید روی زمین ساده و بیاهمیت به نظر برسند، اما در فضا میتوانند نجاتبخش باشند.
در سالها تجربه زندگی انسان در مدار، ناسا و سایر آژانسها فهمیدهاند که فضانوردان باید تواناییهایی داشته باشند که شاید هیچکس انتظارش را نداشته باشد. در ادامه با شش مهارت عجیب اما ضروری آشنا میشوید.
خوابیدن در فضا واقعاً سختتر از آن چیزی است که تصور میشود. روز و شب معنای مشخصی ندارند، کارها تمامشدنی نیستند و همیشه نگرانی از بروز مشکل وجود دارد.
به دلیل نبود گرانش، فضانوردان مجبورند خودشان را به تخت ببندند تا وسط خواب در کابین معلق نشوند. نتیجه این میشود که باید مثل خفاشها به حالت وارونه یا مایل بخوابند. حتی بسیاری از آنها میگویند هر بار هنگام خواب احساس میکنند از لبه یک پیادهرو سقوط میکنند و از خواب میپرند. فرمانده ناسا رید وایزمن گفته بود: «هر بار که چرت میزدم، انگار داشت از پله میافتادم و دوباره بیدار میشدم.»
شاید عجیب باشد، اما حتی گریه هم در فضا قاعده دارد. نبود گرانش باعث میشود اشک مثل زمین پایین نریزد. بهجای آن، روی چشم جمع میشود و تبدیل به یک حباب شفاف میشود که جلوی دید را میگیرد.
برای همین فضانوردان باید در لحظه تشخیص دهند که اشک در حال جمعشدن است و آن را پاک کنند. بهترین حالت؟ اینکه اصلاً گریه نکنند.
فاصله فضانوردان تا نزدیکترین دندانپزشک دهها هزار کیلومتر است، بنابراین مشکلات دندانی در فضا میتواند فاجعهبار باشد. فضانوردان باید قبل و حین مأموریت بهطور کامل مراقب دندانهایشان باشند. اما اگر مشکلی ناگهانی پیش آمد چه؟
در هر گروه معمولاً یک نفر آموزش دیده که بتواند دندان را بکشد. تمرین آن هم روی مدلهای دندانی انجام میشود. ابزارها معمولاً سادهاند، اما در شرایط اضطراری همین مهارت میتواند مأموریت را نجات دهد.

این یکی برای آرتمیس ۲ خیلی زود کاربرد پیدا کرد. کپسول این مأموریت اولین نمونهای بود که توالت کامل نصبشده داشت، اما از روز اول دردسر شروع شد. توالت جدید دچار مشکل کنترلر شد و مدتی امکان استفاده برای دفع مواد جامد وجود نداشت.
چند روز بعد مشکل جدیدی بهوجود آمد: خط تخلیه توالت با ادرار یخزده مسدود شد. کریستینا کوچ، متخصص مأموریت، پیشنهاد داد کپسول طوری چرخانده شود که نور خورشید آن بخش را گرم کند تا یخ آب شود. این روش جواب داد و لقب «لولهکش فضایی» را برای او بههمراه آورد.
مشکلات فناوری فقط روی زمین نیست. در همان روزهایی که خدمه با توالت درگیر بودند، تبلتهایشان هم مشکل پیدا کرد. ایراد از نرمافزار ایمیل بود و فرمانده مجبور شد مثل کاربران زمینی با مرکز کنترل تماس بگیرد تا مشکل را از راه دور حل کنند. معلوم شد حتی در تاریکی فضا هم باید با آرامش منتظر رفع مشکلات فنی بود.
با اینکه فضا ربطی به جنگل و بیابان ندارد، اما آموزشهای بقا بخشی جداییناپذیر از دوره فضانوردی است. دلیلش ساده است: ممکن است فرود به زمین طبق برنامه پیش نرود. به همین خاطر فضانوردان در بیابانهای نوادا تمرین میکنند که چطور غذا و آب پیدا کنند، آتش روشن کنند و حتی با چتر نجات پناهگاه بسازند.
شانون واکر، فضانورد باسابقه ناسا، گفته بود: «این دوره باعث میشود فضانوردها خودشان را بهتر بشناسند و بفهمند تحت فشار چطور عمل میکنند. چون فضا جای بسیار پرفشاری است.»
فضانورد شدن فقط به دانش فنی و آمادگی جسمانی محدود نمیشود. مهارتهایی که عجیب به نظر میرسند، در محیط بیرحم فضا حیاتیاند. از خوابیدن وارونه گرفته تا تعمیر توالت و کشیدن دندان، همه این تواناییها بخشی از واقعیت زندگی خارج از زمین هستند.
منبع: popsci