انبار مهمات ارتش آمریکا در خانه هنرمندان؟

عصر ایران؛ علی نجومی ــ اگر اهل گردش و قدم زدن و کافه گردی در پهنه مرکزی تهران جان باشید مطمئنا گذارتان به خیابان های ایران شهر، استاد نجات اللهی (ویلای سابق)، قره نی ، سنایی و ... افتاده است.  آن اطراف هنوز ساختمان های قدیمی و ویلایی تک و توک سرپا هستند و زندگی ساکنانش با رنگی  چشم نواز از نوستالژی در جریان است.

حیاط های پر درخت و حوض سنگی معمولا پر از آب زلال محال است شما را وسوسه به لحظه ای ایستادن و لذت بردن نکند. تعداد قابل توجهی از این ساختمان ها  الان تبدیل به کافه شده اند و تهرانی جماعت هم که هر چه قدر برای محل سکونتش عاشق آپارتمان های مدرن است اما گویا برای لذت بردن و گپ زدن باید راهش را به سمت مرکز شهر و این خانه های قدیمی آجری کج کند تا شاید کمی هم آرامش تجربه کند.

این همه صغری کبری را چیدم تا برسم سر وقت یک ساختمان عزیزتر از جان در خیابان ایران شهر مشهور به خانه هنرمندان که در دل پارکی به همین نام قرار گرفته است. خانه ای که به واقع خانه اهل هنر و هنردوستان است. هم گالری دارد هم سالن سینما و هر هفته کلی برنامه و نشست و نمایشگاه را میزبانی می کند. اما در ابتدا شاید بهتر باشد کمی در مورد سابقه این پارک و ساختمان بنویسم:

قدمت و معماری ساختمان

این منطقه را از قدیم فیشرآباد نامیده بودند و در زمان ناصرالدین شاه باغی که در آن بود توسط خود وی به فرزندش کامران میرزا بخشیده شد و بعدها در زمان جنگ جهانی دوم که ایران در اشغال قوای متفقین بود آمریکایی ها از آن برای انبار مهمات و تجهیزات نظامی استفاده می کردند و بعدا با خروج آن ها از ایران در میانه دهه 1320  ساختمان در اختیار ارتش ایران قرار گرفت و اداره سررشته داری ارتش که یک جور کارپردازی ارتش محسوب می شود در آن جا قرار داشت. اما کم کم  از رونقش کاسته شد به طوری که در سال 1357 به صورت نیمه متروک در آمده بود ت تا آنکه در سال ۱۳۷۷ به مالکیت شهرداری تهران درآمد و با مرمت و نوسازی با هدف کاربری کنش‌های فرهنگی و هنری در بهمن ۱۳۷۸ گشایش یافت.

در بازسازی و بهسازی این ساختمان، از مواردی استفاده شده که تغییر کاربری از یک کاربری نظامی به کاربری هنری فرهنگی را به نمایش بگذارد. ستون‌های موجود در فضای سرسرای ورودی، قوطی فلزی است که برای هماهنگی با ویترین‌های کنار آن، به ابعاد ستون آجری نخستین دگرگون شده‌اند و فضای ورودی، حالت رواق‌گونه‌ای دارد که شکوه بیشتری را به فضا بخشیده‌است. در کف‌سازی‌ها از سنگ‌های ایرانی مانند آذرشهر قرمز و زرد و نیز سنگ محلات که رنگ‌های گرمی دارد، بهره گرفته شده‌است.

 پرده‌ها و پنجره‌های راهروها از آمیخته‌ای از چوب و پارچه طراحی شده‌است. در زیرزمین، یک سقاخانه و یک حوض طراحی شده که فضایی آرام را به شکل یک دایره فیروزه‌ای‌رنگ دربر گرفته‌است. در بخش‌های کنارین دو بال طبقه همکف، رستوران (بخش خاوری) و نگارخانه (بخش باختری) جای گرفته که در میان آن‌ها اتاق‌هایی برای نشست‌ها یا دفتر شاخه‌های گوناگون هنری در نظر گرفته شده‌است. در طبقه یکم، تماشاخانه در انتهای بال غربی جای گرفته و نمای دیوارهای آن آمیزه‌ای از آجر و خطوط کاشی فیروزه‌ای است. تالار کنفرانس در بخش میانی این طبقه و روی سرسرا جای گرفته‌است. همچنین دو بالکن روی بال خاوری و باختری برای پذیرایی در فضای آزاد پیش‌بینی شده‌است. در بال شرقی هم یک سالن سینما قرار گرفته است.

درخت های عباس کیارستمی 

یکی از جذاب ترین و خاطره انگیزترین نقاط خانه هنرمندان اثری است از عباس خان کیارستمی. «هفت چنار» کیارستمی در سال ۸۲ در همان روز افتتاحیه جشن تصویر سال مورد توجه قرار گرفت. این اثر با ایده کیارستمی، کار مشترکی بود توسط این هنرمند و ساسان توکلی. ساسان توکلی با دوربین خود ۱۸۰ درجه دور درخت‌ها گشته و فریم به فریم از زوایای مختلف از آنها عکاسی کرده بود. بعد از این مرحله کار کامپیوتر بوده که این عکس ها را مسطح کند و بعد عکس ها به چاپ برسند و به گونه ای روی لوله های PVC به قطر ۲۰، ۳۰ و ۴۰ چسبانده شوند که گویی تنه های چنار را برش داده و در میان زمین و هوا در طبقه دوم خانه هنرمندان چیده اند.

اهمیت خانه هنرمندان

این روزها از اهمیت سبک زندگی بسیار می شنویم این که مثلا چه جور غذاهایی بخوریم، یا این که چه تفریحاتی داشته باشیم، چه ساعتی به رخت خواب بریم و ...

این جا است که  مکانی مثل خانه هنرمندان خود را به ما نشان می دهد. وقتی درب ساختمان را باز می کنی و وارد درگاه ورودی می شوی کتابخانه ای در سمت چپت تو را غلغلک می دهد که بروی داخلش و گشتی بزنی. در گوشه ای دیگر از درگاه ورودی یک پیانوی بزرگ قرار دارد که هر کس دوست داشت می تواند پشتش بنشیند و دیگران را به نواختن قطعه ای مهمان کند.

و ما کم کم انگار وارد یک جشنواره پر از رنگ های گرم و شاداب می شویم و می مانیم که آیا به گاری ها برویم و عکس هاو تابلو های جدید را ببینیم یا عجله کنیم که از دیدن فیلم جا نمانیم یا حتی این که قید دین فیلم را بزنیم و مهمان یکی از نشست های متعدد ادبی، هنری و فرهنگی بشویم.

با امید به آن که خانه هنرمندان حالا حالا چراغش روشن باشد.

عراقچی پس از دیدار با پوتین: همه موضوعات به‌طور مفصل مورد بحث و بررسی قرار گرفت

بیشتر بخوانید:

از ساختمان شهرداری تا محل فروش بازی های کامپیوتری/ عمارت بلدیه شاهکار مارکف معمار ارمنی

بدرود سینما عصر‎جدید؛ آخرین یادگار دوران کیشلوفسکی و برگمان

خانه ابتهاج(ارغوان)؛ یادگاری از هوشنگ ابتهاج(سایه) و شعرهایش

تماشاخانه

نبرد کرنال ؛ حیله نادرشاه با شترهای آتشین / هیولاهایی با آتش هولناک

نبرد پلوزیوم ؛ وقتی‌ گربه‌های ایرانی ارتش مصر را به زانو درآوردند

فیلم های دیگر