فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۲۵۵۲۹
تاریخ انتشار: ۱۴:۵۹ - ۳۰-۰۹-۱۴۰۴
کد ۱۱۲۵۵۲۹
انتشار: ۱۴:۵۹ - ۳۰-۰۹-۱۴۰۴

جو زمین به ماه نشت می‌کند!

جو زمین به ماه نشت می‌کند!
از زمانی که فضانوردان ماموریت «آپولو» نمونه‌هایی را به زمین آوردند، فراوانی شگفت‌انگیزی از عناصر فرّار در رگولیت ماه (گرد و غبار ریز و سنگی که سطح ماه را پوشانده است) شناسایی شده است.
ماه هیچ جو واقعی ندارد، اما زمین میلیاردها سال است که سخاوتمندانه سعی در به اشتراک گذاشتن جو خود با آن داشته است. اکنون یک مطالعه جدید نشان داده است که میدان مغناطیسی سیاره ما می‌تواند همان چیزی باشد که ذرات را از جو زمین به سطح ماه هدایت می‌کند.
 
به گزارش ایسنا، از زمانی که فضانوردان ماموریت «آپولو» نمونه‌هایی را به زمین آوردند، فراوانی شگفت‌انگیزی از عناصر فرّار در رگولیت ماه (گرد و غبار ریز و سنگی که سطح ماه را پوشانده است) شناسایی شده است.
 
باد خورشیدی یکی از منابع احتمالی این عناصر فرّار است، اما این به تنهایی نمی‌تواند این عناصر، به ویژه نیتروژن را توضیح دهد. برخورد شهاب سنگ‌های کوچک به ماه نیز می‌تواند سطح ماه را تغییر دهد.
 
جو زمین نیز به عنوان یک منبع بالقوه پیشنهاد شده است، اما فرض بر این بود که این امر تنها قبل از توسعه میدان مغناطیسی سیاره ما امکان‌پذیر بوده است و پس از توسعه میدان مغناطیسی، این میدان بیشتر ذرات جوی را به دام انداخته است.
 
اکنون در مطالعه جدیدی که توسط اخترفیزیکدانان دانشگاه روچستر(Rochester) انجام شده است، این فرض بررسی شده است.
 
این تیم دو سناریو را شبیه‌سازی کرد تا ببیند کدام یک با داده‌ها مطابقت بیشتری دارد. اولی مدل «زمین اولیه» بدون میدان مغناطیسی و باد خورشیدی قوی‌تر و دومی مدل «زمین مدرن» با میدان مغناطیسی قوی و باد خورشیدی ضعیف‌تر بود.
 
به طرز شگفت‌آوری، سناریوی «زمین مدرن» با این فرضیه مطابقت بیشتری دارد. باد خورشیدی ذرات باردار را از جو بیرون می‌راند و آنها را در امتداد خطوط میدان مغناطیسی سیاره به حرکت در می‌آورد.
 
مغناطیس‌سپهر یا مگنتوسفر زمین، همانطور که از نامش پیداست، یک کره کامل نیست و به لطف فشار مداوم باد خورشیدی، بیشتر شبیه به دُم یک دنباله‌دار است و هنگامی که ماه از آن دُم عبور می‌کند، ذرات روی سطح ماه رسوب می‌کنند.
 
مطالعات قبلی نشان داده‌اند که مکانیسم مشابهی می‌تواند اکسیژن را به ماه برساند، آب و حتی زنگ‌زدگی ایجاد کند.
 
این مطالعه جدید نشان می‌دهد که این فرآیند میلیاردها سال است که ادامه دارد و به این ذرات فرّار زمان زیادی برای تجمع در خاک ماه می‌دهد.
 
بنابراین از آنجایی که جو زمین در آن دوره به شدت تغییر کرده است، می‌توان یک کپسول زمان ارزشمند از داده‌های تاریخی را روی سطح ماه حفظ کرد.
 
این پژوهش در مجله Nature Communications Earth & Environment منتشر شده است.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: زمین ، ماه ، آپولو
ارسال به دوستان
سید حسین موسویان: مذاکرات در بن‌بست است / شرط ایران برای بازگشت به مذاکرات، تعهد واشنگتن به آتش‌بس است/ محاصره دریایی اقدام جنگی محسوب می‌شود نظرسنجی فاکس‌نیوز: 60 درصد آمریکایی ها می گویند "خلق و خوی ترامپ مناسب ریاست جمهوری نیست" درخواست اتاق تهران از شرکت ها: تعدیل نکنید می‌خواهید بورس را باز کنید؟ اول به این ۲۷ پرسش پاسخ دهید هشدار مجدد چین به شهروندان خود برای خروج از ایران آملی لاریجانی: مسئولان در مقابله با شرارت دشمن اختلاف‌نظر ندارند آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس بیست و هشتم / دوره چهارم مرور لغات امروز جمعه، آخرین مهلت انتخاب رشته آزمون دکتری ۱۴۰۵ دانشگاه آزاد به ابهام‌ ها پایان دهید! تماس تلفنی عراقچی با وزیر خارجه و فرمانده ارتش پاکستان ازسرگیری پروازهای خارجی فرودگاه امام(ره) از فردا شنبه اسپانیا و انگلیس در راس لیست تنبیه ترامپ! پیام مشترک هوافضا و نیروی دریایی سپاه: بانک‌ اهداف مشخص، دست‌ها روی ماشه است عضو‌ کمیسیون امنیت ملی: تصویر رهبر انقلاب منتشر نمی شود تا دشمن با علوم غریبه به ایشان آسیب نزند/ زیر آوار ذکر می گفتند و الان هم سالم اند کربلای بارانی (عکس)